De patroonsfeest aan de KULeuven #leuven #vlaamsbrabant #kuleuven

LEUVEN

(cà: KULeuven

(cà: KULeuven

Ik kán geen literatuur van wereldklasse schrijven, zoals Philippe Claudel. Ik héb geen inzichten die de klimaatverandering een halt zouden kunnen toeroepen, zoals professor Folke. Ik kán geen hoopvolle weg uitzetten naar de genezing van kanker, zoals professor Jain. Ik héb geen wereldomspannende bestuursdeskundigheid zoals Guy Peters.” Die bekentenis in zijn toespraak tijdens het Patroonsfeest kostte rector Rik Torfs vier eredoctoraten.

Het Patroonsfeest gaat over waarden, aldus de rector. En om die concreet te maken, concentreren we dat feest op onze doctores honoris causa: zij belichamen immers wat ons het dierbaarst is. “We zeggen veel moois van onszelf – dat we excellent zijn, dat we hoge doelen nastreven, dat we de wereld willen veranderen … In die zin vormen onze eredoctores een confrontatie, die misschien tamelijk ontnuchterend is”, zei de rector. « Maar deze eredoctores zijn tegelijk de eersten om de relativiteit van hun succes te onderstrepen. En die bescheidenheid is ook een academische waarde, misschien wel de belangrijkste. »

De Franse schrijver en filmmaker Philippe Claudel was jarig en dat mocht niet ongeapplaudisseerd blijven. Maar daar bleef het uiteraard niet bij. Promotor Lieven D’hulst noemde Claudel de meest eminente Franse auteur van zijn generatie. Hij wees op de belangrijkste krachtlijnen van zijn oeuvre. Hoe krijgen historische gebeurtenissen betekenis? Hoe werken de tijd en ons geheugen? Die vragen begrijpen en verklaren is volgens professor D’hulst de basis van Claudels schrijverschap. Daarvoor gebruikt de auteur een rijkdom aan taal- en stijlmiddelen. Hij speelt met afstanden en gezichtspunten, en doet dat in heel verschillende genres. Daarnaast is hij ook een begenadigd scenarioschrijver en filmmaker. Zijn uitzonderlijke prestaties en zijn unieke plaats maken een Leuvens eredoctoraat dus erg verantwoord. 

Het is een aanmoediging om verder te doen”, aldus Claudel zelf. Schrijven is voor hem een moeilijk en vaak eenzaam beroep, maar een auteur heeft wel een belangrijke gemeenschapsvormende opdracht. Alleen al daarom is het dus de moeite waard om de moeilijke weg naar een boek af te leggen. Erkenning valt je daarbij soms te beurt, altijd onverwacht, zoals met dit eredoctoraat. “Die erkenning wil ik waard blijven.”

De aarde wordt een onveilige omgeving”, stelde professor Erik Mathijs, promotor van de Zweedse ecoloog Carl Folke. “Een aantal vitale drempelwaarden zijn al overschreden.” Carl Folke waarschuwt tegen het misbruik van onze natuurlijke omgeving als een uit te baten of uit te buiten factor. Onze biosfeer is juist de belangrijkste bestaansvoorwaarde voor elke menselijke en dus economische activiteit, en dient dus tot elke prijs beschermd te worden.

Toch is het werk van Carl Folke niet pessimistisch van aard, had ook de rector in zijn inleiding al aangestipt. Door de nadruk te leggen op de wisselwerking tussen mens en natuur en op de veerkracht die inherent is aan de natuur, vormt Folkes onderzoek een harde maar ook hoopgevende boodschap. Zelf was de onderzoeker verrast door de Leuvense onderscheiding. Maar de erkenning sterkt hem wel in zijn werk.“We used to think we were a small world on a big planet, now we know we are a big world on a small planet.”

KULeuven1

(c): KULeuven

 

Bereiken medicijnen kankercellen eigenlijk wel? Die eenvoudige vraag stelde de Indiase professor Rakesh Jain zich twintig jaar geleden. Hoe voor de hand liggend ook, er was nooit afdoende onderzoek naar gedaan. Professor Jain deed dat wel, en kwam tot de conclusie dat er een andere aanpak nodig was. In plaats van de medische pijlen te richten op de vernietiging van de bloedvaten, zoals tot dan gebruikelijk was, stelde hij een normalisatie van de bloedvaten van kankerweefsel voor, om zo te garanderen dat medicijnen hun doel kunnen bereiken.

Het werk van professor Jain is baanbrekend, aldus promotor Peter Carmeliet, en het ligt aan de basis van nieuwe inzichten en strategieën in de behandeling van kanker en andere vasculaire ziekten met wereldwijd 500 miljoen patiënten. Momenteel is Jain één van de meest geciteerde onderzoekers ter wereld, en hij inspireert generaties onderzoekers, clinici en ingenieurs. In zijn dankwoord benadrukte professor Jain dat ook patiënten een belangrijke rol te spelen hebben, met name in de fase van de clinical trials. “Zij zijn mijn medereizigers,” zei professor Jain. “Aan hen draag ik mijn eredoctoraat op.”

Gaat dit echt over mij?” De Amerikaanse politicoloog Brainard Guy Peters was wat overdonderd door de zeer lovende woorden die over hem en zijn werk uitgesproken werden, eerst door de rector, dan door promotor Bart Kerremans. Die opende zijn laudatio dan ook zonder meer met het bericht dat Guy Peters de belangrijkste hedendaagse onderzoeker is op het vlak van overheidsbestuur. Hij speelt een grote rol in de conceptualisering van een aantal kernbegrippen uit de moderne politicologie, zoals governance en new institutionalism … Hij heeft niet alleen baanbrekend onderzoek verricht, maar geeft zijn inzichten ook door via tal van adviezen en handboeken.

Toen mijn moeder me vroeg wat ik allemaal deed, en ik een paar dingen opsomde, zei ze: ‘En word je dáárvoor betaald?’” grapte Peters in zijn dankwoord. Maar het vervolg maakte duidelijk dat hij werken aan de universiteit zelf als een privilege beschouwt. Privileges brengen echter verantwoordelijkheden mee. In zijn eigen geval vindt hij die verantwoordelijkheid in permanente aandacht voor de vraag hoe mensen zichzelf blijvend – en steeds beter – democratisch kunnen besturen. Daar hoopt hij met zijn werk toe bij te dragen. Erkenning door gelijkgezinden is dan een deugddoende ervaring.

De Chileense presidente Michelle Bachelet, de vijfde persoonlijkheid die een eredoctoraat krijgt naar aanleiding van het Patroonsfeest, kon niet aanwezig zijn. Zij komt in de nabije toekomst naar Leuven om de onderscheiding in ontvangst te nemen.

De rector rondde de zitting af met de rebelse mededeling dat we niet zouden bezuinigen op recepties. De aanwezigen steunden hem volmondig.

Verslag: Ludo Meyvis, KULeuven

Votre commentaire

Choisissez une méthode de connexion pour poster votre commentaire:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l’aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google

Vous commentez à l’aide de votre compte Google. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l’aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l’aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s