4 NIEUWE EREDOCTOREN AAN DE KULEUVEN

 

beeld: (c) KULEUVEN

beeld: (c) KULEUVEN

Armoede is een rijk thema”, stelde rector Prof. Dr. Rik Torfs in zijn inleiding van de academische zitting bij het Patroonsfeest, editie 2014 gisteren maandag 3 februari, 2 februari zijnde oudsheer patroonsdag voor beide leuvense katholieke universiteiten, in Leuven en louvain-la-Neuve sinds de splitsing van de Alma Mater.

 

De rector doelde op academische rijkdom, de vele mogelijke wegen om het armoedeprobleem in kaart te brengen en aan te pakken. Die rijkdom blijkt ook duidelijk uit het werk van de vier eredoctores die de Leuvense epitoga opgespeld kregen. Alle vier hebben ze op heel uiteenlopende maar even hoogstaande manieren bijgedragen tot een beter inzicht in en een betere aanpak van armoede.

 

Een eredoctoraat is een feestelijke blijk van erkentelijkheid, maar is tegelijk ook een engagement, zei rector Torfs. Het werk van de gelauwerden heeft niet alleen een grote wetenschappelijke diepgang, maar is ook een oproep naar de academische gemeenschap en de hele samenleving om de gesel van de armoede uit de wereld te helpen bannen.

 

DE 4 NIEUWE EREDOCTOREN

 

Neera Adarkar: Mumbai als ‘inclusive city’. Promotor Bruno De Meulder typeerde de Indiase architecte Neera Adarkar als een activiste die de belangen van arme bevolkingsgroepen uit haar metropool Mumbai verdedigt, desnoods met een luidspreker of in de rechtbank. Als urbaniste ziet Adarkar haar taak als een zoektocht naar de moderne stad én naar het recht van de bevolking op die stad. Als onderzoekster brengt zij verslag uit over de complexe aard van Mumbai en over het lot van de woonomgeving van sommige bevolkingsgroepen – met name de werknemers in de textielsector. Zij bewonen de kenmerkende lage appartementsgebouwen van Mumbai en hebben er een levendige maar bedreigde samenleving in uitgebouwd. Adarkars werk voor de inclusive cityis een belangrijke factor in de toekomst van haar stad.

 

In haar dankwoord zei Neera Adarkar haar eredoctoraat als een erkenning van haar activisme te beschouwen, als iets waar zij in haar eigen omgeving sterkte uit kan putten. Zij lichtte verder de rol van gender toe in het werk van een architecte, en ging in op de manier waarop zij zich aangespoord voelt om te spreken in naam van bepaalde achtergestelde bevolkingsgroepen. De nieuwe eredoctor stelde dat haar activisme in de loop der jaren geëvolueerd is naar een discussie die constructief is, maar ook zo hard als nodig.

 

 Abhijit Banerjee: de ware aard van armoede. Professor Abhijit Banerjee is hoogleraar economie aan MIT. Promotor Jo Swinnen illustreerde hoe hij niet alleen een uitmuntend theoreticus én empiricus is, maar bovendien de methodologie van zijn vakgebied voelbaar beïnvloed heeft. Hij is er ook in geslaagd zijn bevindingen op een schitterende manier te vertalen voor het grote publiek. Voorbeeld bij uitstek is het boek Poor Economics, over de economische onderbouw van de armoede. Door met randomized control trials te werken – een standaardaanpak in de geneeskunde – heeft hij de betrouwbaarheid van de bevindingen van de sociale wetenschappen gevoelig verbeterd. Zo heeft hij onze inzichten in de ware aard van armoede op een veel betrouwbaarder niveau gebracht.

 

In zijn dankwoord vroeg professor Banerjee zich af wat er de afgelopen decennia veranderd was in zijn manier om naar de wereld te kijken. Dertig jaar geleden, stelde hij, wist hij alle antwoorden. De vijanden waren bekend, het was duidelijk wat er gedaan moest worden, en het moest en kon allemaal heel snel verbeteren. Die eenvoudige levensvisie is veranderd in een besef dat de problemen complexer en meer tijdrovend zijn. Maar dat is niet hetzelfde als pessimisme. Er is wel degelijk veel gebeurd, en de armoedecijfers zijn onmiskenbaar verbeterd. Het werk blijft zeer uitdagend, maar er zijn wel degelijk uitwegen, op voorwaarde dat we geduld hebben en onze energie besteden aan concrete problemen, en niet aan een onvatbaar ‘verbeteren van de wereld’.

 

 Sir Michael Marmot: durven dromen. Het werk van Sir Michael Marmot werd toegelicht door professor Bert Aertgeerts. Ongelijkheid op het vlak van gezondheid en gezondheidszorg is de rode draad in zijn onderzoek en beleidsadviezen. Overheden hebben zijn bevindingen gebruikt om een aantal verschillen aan te pakken die bestaan of bestonden tussen diverse sociaal-economische lagen van de bevolking. Het werk van Marmot is in eerste instantie gericht op de ongelijkheden in de eigen Britse samenleving – bijvoorbeeld bij de ambtenaren in zijn zogenaamde Whitehall studies – maar zijn aanbevelingen vinden ook internationale navolging.

 

In zijn inspirerende dankwoord gaf professor Marmot aan dat het probleem vaak niet zozeer ligt bij een gebrek aan kennis of middelen: die zijn er, vaak toch. Waar het wel aan ontbreekt, is de wil in ons hart: zijn we er wel voldoende van overtuigd dat we verandering willen? Dat we voldoende moed hebben om de ongelijkheid op gezondheidsvlak de wereld uit te helpen? Sir Michael maakte een allusie op I have a dream van Martin Luther King. De tragedie, zo stelde hij, is niet zozeer dat we falen bij het uitvoeren van onze droom. De echte ramp is failing to dream. Hij nodigde de universiteit uit om samen te durven dromen van een betere wereld, en de stappen uit te denken om die te bereiken.

 

Fiona Stanley: een échte ‘civil society’. Op basis van omvangrijke studies bij grote bevolkingsgroepen en met geavanceerde analyse van populatiegegevens werkt de Australische epidemiologe Fiona Stanley vooral rond vroeggeboorte en hersenverlamming. Promotor Paul De Cock lichtte toe hoe haar onderzoek en de daarop gebaseerde adviezen aan de Australische overheid het niveau van de perinatale en neonatale gezondheidszorg hielpen verbeteren. Haar zoektocht naar causal pathways van een aantal gezondheidsproblemen leidde tot inzichten die niet alleen medische maar ook maatschappelijke relevantie hebben. Op het vlak van de bestrijding van sociale ongelijkheid in de gezondheidszorg heeft zij vooral werk geleverd voor de verbetering van de situatie van de Aboriginals. In haar dankwoord – ingeleid met zeer terechte woorden van waardering voor het studentenkoor – benadrukte professor Stanley de noodzaak om vooruitgang niet alleen te definiëren in termen van groei in het BNP. Het veronderstelde trickle down-effect – dat wil dat een rijkere bovenlaag een positieve invloed zal hebben op de armere onderlaag – laat heel vaak heel lang op zich wachten. Om een echte civil societytot stand te brengen, volstaat het niet om oppervlakkige symptomen aan te pakken. Vooral de onderliggende oorzaken moeten in kaart gebracht worden. Pas als we erin slagen die weg te werken, kan de uncivil society vervangen worden door een menswaardiger opvolger.

 

Na de ondertekening van het Gulden Boek sloot een receptie het Patroonsfeest van onze universiteit af.

 

bron: KULEUVEN

beeld: (c) KULEUVEN

beeld: (c) KULEUVEN

 

 

 

Votre commentaire

Choisissez une méthode de connexion pour poster votre commentaire:

Logo WordPress.com

Vous commentez à l’aide de votre compte WordPress.com. Déconnexion /  Changer )

Photo Google

Vous commentez à l’aide de votre compte Google. Déconnexion /  Changer )

Image Twitter

Vous commentez à l’aide de votre compte Twitter. Déconnexion /  Changer )

Photo Facebook

Vous commentez à l’aide de votre compte Facebook. Déconnexion /  Changer )

Connexion à %s