Brussels Star

EDITO

De Koninging van mijn jeugd.

Mijn eerste herinnering aan Koningin Fabiola is een beeld op de muur van mijn kleuterklas. Een elegante dame in een rieur rode kledij met haar man in het park van het kasteel van Laeken. Later heb ik Koningin Fabiola beter  via de media leren kennen.

Ze heeft mijn altijd aangesproken. Deze lieve dame met een bijzonder spaans accent dat echt verraadt dat ze als Fabiola de Mora y Aragon is geboren.

Ze heeft me altijd aangesproken omdat ik voelde dat ze graag met kinderen omging omdat ze zelf geen kinderen had kunnen hebben. Een persoonlijke trauma. Dat heeft ze omgevormd in een onbeperkte liefde voor kinderen voor wie ze verhalen schreef.

Liefde is een belangrijke rode draad in het leven van onze koningin, van de koningin van mijn jeugd. Een onberperkte liefde voor Koning Boudewijn voor wie ze een onvoorwaardelijke steun altijd is geweest. Na de grote breuk, tengevolge van de dood van onze Koning is ze « gekleed in het wit » verschenen op de begrafenis van haar Koning. Als teken van hoop. Hoop haar Boudewijn snel terug te zien in een andere wereld.

21 jaar heeft het geduurd. 21 jaar eenzaamheid, bescheidenheid met enkele sporadische publieke verschijningen. Bidden en hopen heeft ze zeker gedaan. Tot het ultieme moment, gisterennamiddag

 

 

Vaarwel, Koningin van mijn jeugd

 

MD DESNERCK, uitgever